Saturday, April 29, 2006

Βυθός


Μιλώ στο δεύτερο ενικό μα δε μιλώ σε σένα,
σε μένα τα λέω και τα καλά και τα στραβά.
Κι αν μοιάζει πως απόλυτα μιλώ
είναι που υποστηρίζω με σθένος όσα μαθαίνω
ώσπου να με μάθουν κι εκείνα.

Όταν σταθείς στην ίδια θέση με το άγνωστο
όταν ξεβολευφτείς από τη σταθερότητά σου
κάποτε το κερδίζεις.
Σαν τη ζωή ας πούμε που δεν είναι ευθεία,
που αν δεν πάρεις το δρόμο της
δε θα μάθεις ποτέ τις εναλλακτικές της.
Θα δεις μονάχα την κατάληξη
μα έτσι θα έχεις ακυρώσει τη ζωή.

Σε μένα τα λέω, κάθε ομοιότητα σύμπτωση απλή.
Μην κουραστείς ποτέ στην ανηφοριά,
μα μη διστάσεις και να βουλιάξεις.
Στον κύκλο της ζωής κι ο βυθός μια κορυφή είναι.
Πάρε το δρόμο ταπεινός με καρδιά ανοιχτή,
για νέες Ατλαντίδες, νέα Ιμαλάια.

2 Comments:

Anonymous Αποσπερίτης said...

περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια... Με καρδιά ανοιχτή!

11:50 AM  
Blogger Ανδρομεδα said...

μάλιστα... αποσπερίτη!

10:38 AM  

Post a Comment

<< Home