Thursday, May 18, 2006

Modus vivendi














Σ’ ευχαριστώ που μου επιτρέπεις
να είμαι ευτυχισμένη όπως ζω.
Χωρίς να φιδοσέρνομαι
στους ορόφους μιας πολυεθνικής
και να βρίζω κρυφά το αφεντικό μου.
Χωρίς να πρέπει να κάνω
καθημερινά τα ίδια και τα ίδια.

Σ’ ευχαριστώ που δε σε μάγεψαν
τα ράφια κι οι βιτρίνες
και που σ’ αυτή τη ζωή
θα προσπαθήσουμε ειλικρινά
να γνωρίσουμε την ομορφιά του κόσμου.
Θα απολαύσουμε τα θεία δώρα
και θα θησαυρίσουμε
μέσα από ανθρώπινα συναπαντήματα.

Εμείς, οι φόβοι, οι ελπίδες,
οι πίκρες, οι χαρές, τα τρωτά, οι άθλοι,
οι βλακείες, οι πνευματικές υπερβάσεις
και τα ακρούρανα όνειρά μας.

6 Comments:

Blogger beatlus said...

θέλει θάρρος, να βαστήξεις
της ευτυχίας το βάρος...:-)

6:47 PM  
Blogger Ανδρομεδα said...

και πολύ καλά κάνει! Να το έχεις εύχομαι για να γελάμε παρέα! (ή και παρέα τέλος πάντων)
;-)

7:04 PM  
Blogger ηω-λιθικός said...

Βλέπεις στην φωτο μου την λάμψη από το φεγγάρι σου ?

11:58 AM  
Blogger Ανδρομεδα said...

Αμέ! Την έχω πάντα στα μάτια μου άλλωστε! Να τη χαίρεσαι!

2:06 PM  
Blogger ηω-λιθικός said...

θα έρχομαι συχνά λοιπόν , να πέρνω λίγο από την μαγική σου λάμψη ...Δική σου είναι η λάμψη , εσύ θα πρέπει να χέρεσαι , εγώ απλά είμαι το αντικείμενο που η λάμψη πεφτει επάνω του .....
Ηωλιθικός σημαίνει , αυτός που αναφέρεται στην αρχαιότατη περίοδο της δημιουργίας του ανθρώπου στην γη .... οπότε η φωτο ΄, αν κατάλαβες είναι πολύ παλια...
Πολύ ωραίο ειλικρινά το ποιημα ...Είναι αυτό που λέμε κάποιες φορές η ουσία των πραγμάτων, με άγγιξε πολύ... να σε πάντα καλά ....

8:29 PM  
Anonymous george said...

Andromeda!

12:13 PM  

Post a Comment

<< Home