Tuesday, September 19, 2006

Νεύμα


Αφού περπάτησα αντίθετα στο ρεύμα
και πότισα τη γη ιδρώτα μανιακό
έφτασα στης ανάσας σου το τέρμα
χωρίς αντίβαρο πάθος συμβατικό

Όλα στα δίνω με ρυθμό που εκβιάζει
την αντοχή σου και τα όρια της καρδιάς
μα αν η ταχύτητα μου με υστερία μοιάζει
δώσε το tempo όταν μέσα μου πετάς

Αφού περπάτησα αντίθετα στο ήθος
που επιβάλουνε στη γη οι λογικοί
ήρθα να ακούσεις πως τρελαίνεται
ο ήχος όταν το σώμα κατακτάει την ψυχή

12 Comments:

Anonymous Αποσπερίτης said...

αχ Μά'ισσα Σεληνοπηγούλα!

2:44 PM  
Blogger γιώργος said...

καλημέρα πηγή...
υπέροχο...
υπέροχο...
δυνατές λέξεις και εικόνες...

2:55 PM  
Blogger global said...

σήμερα, το παίρνω αγκαλιά και πάω, με αφήνεις ε; που πάω, θα δείξει...

4:49 PM  
Blogger Λεία Βιτάλη said...

Κρατάω στην αγκαλιά μου το:
"Όλα στα δίνω με ρυθμό
που εκβιάζει
την αντοχή σου και τα
όρια της καρδιάς..."
Μερικοί έχουν στο αίμα τους την υπέρβαση. Χρειάζονται ωστόσο και γι' αυτό τουλάχιστον δυο.

6:23 PM  
Blogger Alexandra said...

πανέμορφο... μου φάνηκε ιδιαίτερα αποκαλυπτικό... γραμμένο μέσα από τα βάθη της ψυχής σου... μου φάνηκε ιδιαίτερα αληθινό

6:46 PM  
Anonymous Anonymous said...

έχεις μια ευκολία να με σαγηνεύεις μικρή, τρελή του φεγγαριού!

Πιάσε φιλί ουρανοκόριτσο!
Βαγγέλης

7:06 PM  
Anonymous Anonymous said...

το πρώτο μπλογκ που στέκομαι άφωνος και που δε χορταίνω να διαβάζω. Θα δω και τις διπλανές αγάπες σου ανδρομέδα μα αργότερα!

Αντί για λουλούδι θέλω να σου προσφέρω κάτι αγαπημένο από τον Ελύτη,

Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή Έχω ρίξει μες στ' άπατα μιαν ηχώ Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο.

7:23 PM  
Blogger ovi said...

"...πως τρελαίνεται
ο ήχος όταν το σώμα κατακτάει την ψυχή"
:)

8:44 PM  
Blogger Nyktipolos said...

Αφού πω πως είναι ωραίο, να πω πως σε σημεία είναι τρομακτικό: "όλα στα δίνω με ρυθμό που εκβιάζει/ τις αντοχές σου και τα όρια της καρδιάς..."





Εμείς είμαστε και κάποιας ηλικίας (η πιο επικίνδυνη για εμφραγματα λένε οι ειδικοί) και μας τρομάζουν τα έντονα πάθη... :))))

10:39 AM  
Anonymous Anonymous said...

Σκίσε με, ν'αλλάξω ράφτη, κυρά μου!
!!! Φιλιά-πουλιά, να διασχίζουν τους αιθέρες της Ανδρομεδοσύνης σου.Και αγάπη.
(Αλιεν 2)

10:22 AM  
Blogger Ανδρομεδα said...

Αλιενοαδερφούλα μου καλώς ήρθες ψυχή μου στο μπαξεδάκι μου!

10:37 AM  
Anonymous Anonymous said...

Αααχ... Καλώς σε βρίσκω κι εδώ! Ξέ
ρε οτι δίχως ν'αποποιηθώ την αλιενο
σύνη μου θα γενώ "Νεφερτίτη" (...)

8:48 PM  

Post a Comment

<< Home