Friday, September 08, 2006

Πάνω απ' όλα η αγάπη


Σηκώθηκε από τα χαράματα, γύρισε του είπε σιγανά μια καλημέρα!
Του είπε…

Δεν ήταν στο κρεβάτι της εκείνος. Μα κοιμάται και ξυπνάει μαζί του χρόνια τώρα, ακόμα και πριν τον γνωρίσει.

Ψιθυρίζει συχνά το λατρεμένο όνομά του και νιώθει πως τη χαϊδεύει τρυφερά. Ξέρει πως την αγαπάει κι αυτό είναι το παν.

Μόνο που τους χωρίζουν κάτι γαμημένα χιλιόμετρα. Μα τους ενώνουν τόσα που το αντέχουν.

Τα μεσημέρια του μαγειρεύει και του σερβίρει μικρά έργα τέχνης, του βάζει κόκκινο κρασί, επίτηδες χύνει λίγο στο χέρι του και το μαζεύει με τα χείλια της.

Σαν σουρουπώνει του βάζει μουσικές, πολλές μουσικές και του τραγουδάει. Της λέει πως ακούει…

Η ζωή της μακριά του, σκέτο μαρτύριο σταγόνας. Μα ξέρει πως κάποια στιγμή, θα τα βροντήξει όλα και θα τρέξει κοντά του!

Εκτός αν ως τότε της γυαλίσει κάποιος άλλος…

Δεν την ξέρω, έχω ακούσει για αυτή μα μου είναι αδιάφορη, γιατί εγώ, να θυμάσαι, πάνω απ’ όλα, βάζω ακόμα την αγάπη!

9 Comments:

Blogger Nyktipolos said...

Αχ! αυτή η αγάπη!


Ήρθα στο φεγγάρι σου, όμορφος τόπος, θα περνώ...

12:29 PM  
Blogger nosyparker said...

"Δε φτάνει η αγάπη, αγάπη μου. Είν' τα χιλιόμετρα πολλά κι η καρδιά μου κουρασμένη."

Μόνη την είδα την έκλειψη πάλι εχθές. :-(

12:53 PM  
Blogger Alexandra said...

o έρωτας... είναι δύσκολο όταν υπάρχει απόσταση... Αλλά η κάθε σχέση είναι τόσο διαφορετική και έχει άλλη μοίρα...

2:23 PM  
Blogger γιώργος said...

η ιδιαιτερότητα κάθε σχέσης, εκφράζει και το μέγεθος του δεσίματος που υπάρχει...
το κακό είναι να βιώνεις πράγματα που δεν τα αντέχεις, είτε είσαι 'κοντά' είτε 'μακριά'...
μπορείς ν'αντέξεις τα πάντα, αρκεί να ελπίζεις...
καλησπέρα...

2:58 PM  
Blogger Marialena said...

Διάβάζοντάς τις σκέψεις σου το πρωϊ, ξαφνιάστηκα. Δεν μπορούσα να γράψω κάτι σαν σχόλιο, όμως η αίσθηση των λόγων σου έμεινε μέσα μου και με άγγιζε σαν μικρά αγγαθάκια τριαντάφυλλου στη παλάμη.
Ναι λοιπόν, είναι και δικό μου και μάλιστα πολύ δικό μου κομμάτι αυτό που εσύ περιγράφεις με αυτόν τον τρόπο. Δεν θα πω, πόσο, δεν χρειάζεται. Το μόνο που μπορώ να ψελλίσω είναι πως γι' αυτήν την αγάπη, έχω κρατήσει μακριά μου τόσες άλλες. Ειρωνεία της ίδιας της ζωής!

Σ'ευχαριστώ πολύ, Μαριαλένα

3:35 PM  
Anonymous argyrenia said...

Αλλού κοιμάται το κορμί κι αλλού ξυπνάει η ψυχή μου...

4:02 PM  
Blogger dr.Uqbar said...

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η παλιομοδίτικο αυτόν τον καιρό πάνω απ'όλα ΕΙΝΑΙ η αγάπη. Πάντα ΗΤΑΝ. Πάντα ΘΑΕΙΝΑΙ. Απλά, όπως τα φαντάσματα, ακόμα θα πιστεύουν μόνο όσοι την έχουν δει.
Όλα τα αντέχει και όλα τα υπομένει.
και πάντα θριαμβεύει
(με άγγιξες βαθύτατα. Αυτό το αποδεικνύει)

6:31 PM  
Blogger Markos said...

Ε, ναι!
Η αγάπη είναι υπέρβαση ...

Καλησπέρα

10:03 PM  
Blogger Ανδρομεδα said...

:) Να ομορφοπερνάτε, να σας αγαπούν και να αγαπάτε!

11:30 AM  

Post a Comment

<< Home