Saturday, September 23, 2006

Νότες στον ουρανό μου


Πόσο το παν πόσο το τίποτα
πόσο το δικό μου το δικό σου;
Δεν έχει τιμή ο παράδεισος
ούτε η κόλαση κόστος
Αυτό το ταξίδι δεν έχει γυρισμό
άξιζε η προσμονή! Άξιζε!

Όταν το ξύδι γίνεται μέλι
το φιλί ζάχαρη
λιγώνει τον καιρό
κι εκείνον που ζούσαμε χώρια
και το μαζί.
Τώρα κι εγώ γνωρίζω
θάνατος δεν υπάρχει
κι ευτυχώς αθανασία δε λαχτάρησα ποτέ
Κοινή θνητή είμαι που πεθαίνει
κι ανασταίνεται στη σκέψη σου

Σ’ ευχαριστώ για τον ίλιγγο
και την ασφυξία!
Εγώ και πιο πολύ το παιδί που ξυπνάς μέσα μου
σε ευγνωμονούμε!
Ευτυχώς ήξερες πως για να γίνω δικιά σου
πρέπει να με σκοτώσεις
Να θάψεις ότι με αποτελούσε πριν από σένα.

Ένα μαζί και χώρια ένα.

Όχι δεν είναι ερωτικές αυτές οι λέξεις
Γιατί ο έρωτας με είχε μάθει αλλιώς Α Γ Α Π Η μου!

8 Comments:

Blogger Βασιλική said...

λες να αρκει ενα ευχαριστω για ολα αυτα;
λες;

11:51 AM  
Anonymous Anonymous said...

όταν το εκφράζει η Ανδρομέδα είναι υπέραρκετο

12:15 PM  
Blogger 2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad said...

Αγαπη και φιλι! :*

2:00 PM  
Blogger Alexandra said...

δεν υπάρχει εγώ όταν αγαπάς αληθινά και όταν σε αγαπούν το ίδιο... Η αληθινή αγάπη σε μεταλλάσει, γίνεσαι καλύτερος σε όλα γιατί πολύ απλά αγαπάς... αληθινά λόγια ταξιδιώτισσα του φεγγαριού.

2:01 PM  
Blogger γιώργος said...

μέσα σε τόσο λίγα λόγια
η στάση και η πορεία
μιας ζωής...

καλησπέρα φεγγαρόλουστη...

4:12 PM  
Blogger nina said...

εμενα μου κανει εντυπωση το γεγονος οτι ολοι ζουμε τον ερωτα με τη σκια του θανατου..απορω γιατι συμβαινει αυτο..νομιζω οτι ειναι η πρωτη φορα που ειμαι ερωτευμενη ετσι...νιωθω ζωντανη και νεκρη μαζι..η καταρα του παραμυθιου i guess..υπεροχα, keep feeling..!

12:25 PM  
Blogger Serenity said...

"Ένα μαζί και χώρια ένα"...

Όταν δύο άνθρωποι έχουν συναντηθεί έτσι, έχουν αγαπηθεί έτσι, είναι πάντα ένα...

... και είναι υπέροχο!

2:48 PM  
Blogger Ανδρομεδα said...

:))

1:24 PM  

Post a Comment

<< Home